Obowiązek alimentacyjny jest jednym z najważniejszych zobowiązań wynikających z prawa rodzinnego. Ma na celu zapewnienie wsparcia finansowego osobom, które nie są w stanie samodzielnie się utrzymać. Prawo jednak przewiduje przypadki, kiedy można zostać zwolnionym z płacenia alimentów. Wyjaśniam, kiedy jest to możliwe i jak wygląda procedura.
Alimenty zostały uregulowane w Kodeksie rodzinnym i opiekuńczym (KRiO). Zgodnie z art. 133 § 1 KRiO rodzice mogą uchylić się od płacenia alimentów, jeżeli wiązałoby się to z nadmiernym uszczerbkiem dla nich lub jeżeli dziecko jest już zdolne do samodzielnego utrzymania.
Z kolei zgodnie z art. 133 § 2 KRiO poza powyższym wypadkiem uprawniony do świadczeń alimentacyjnych jest tylko ten, kto znajduje się w niedostatku.
Warto również zwrócić uwagę, że rodzice mogą uchylić się od świadczeń alimentacyjnych względem dziecka pełnoletniego. Jest to możliwe wówczas, gdy płacenie alimentów wiąże się z nadmiernym dla nich uszczerbkiem lub jeżeli dziecko nie dokłada starań w celu uzyskania możności samodzielnego utrzymania się (art. 133 § 2 KRiO).
Najczęstsze powody uchylenia obowiązku alimentacyjnego są następujące:
Należy jednak pamiętać, że każda sprawa jest jednak rozpatrywana indywidualnie i wymaga przedstawienia przez rodzica odpowiednich dowodów w sądzie, które potwierdzałyby podnoszone przez niego okoliczności.
Ostateczną decyzję zawsze podejmuje sąd. Niemniej jednak, aby uzyskać zwolnienie z obowiązku alimentacyjnego, należy:
Sąd w każdej sytuacji kieruje się dobrem osoby uprawnionej do alimentów. Jest tak, szczególnie gdy jest ona jeszcze małoletnia.
Można też spróbować rozwiązać sprawę polubownie, np. poprzez mediacje. Jeśli to się nie uda, wówczas skierowanie sprawy do sądu staje się naturalną konsekwencją braku porozumienia.
Uchylenie obowiązku alimentacyjnego bywa skomplikowane, albowiem wymaga ono nie tylko zrozumienia przepisów, ale i przedstawienia mocnych dowodów. Z tego względu warto rozważyć pomoc prawnika, który pomoże w załatwieniu wszystkich formalności.