Śmierć bliskiej osoby niemal zawsze zaskakuje, a wtedy oprócz żałoby pojawia się lawina formalności, decyzji i pytań. Czerwona teczka – nazywana też „teczką awaryjną” – pomaga uporządkować informacje i dokumenty tak, aby bliscy nie musieli w kryzysie szukać po omacku. W moim dzisiejszym wpisie omawiam, co powinna zawierać czerwona teczka.
Czerwona teczka to świadomie przygotowany zestaw dokumentów i informacji dotyczących sytuacji osobistej, majątkowej, finansowej i zdrowotnej jej właściciela. Najczęściej ma postać fizycznej teczki lub segregatora, przechowywanego w bezpiecznym, ale znanym bliskim miejscu w domu. Jej celem jest ułatwienie rodzinie przejścia przez formalności po śmierci lub ciężkiej chorobie oraz zapewnienie jej członkom szybkiego i sprawnego dostępu do kluczowych informacji.
Posiadanie czerwonej teczki daje poczucie, że najważniejsze dokumenty i informacje są w jednym, uporządkowanym miejscu, a nie rozproszone np. w wielu szufladach. Dla rodziny to ogromne wsparcie, albowiem w razie potrzeby jej członkowie mogą szybko dotrzeć do danych o kontach bankowych, ubezpieczeniach czy majątku, zamiast tracić czas i energię na domysły bądź angażować w to inne osoby, wydając tym samym pieniądze. Teczka może również zawierać testament oraz wskazówki dla spadkobierców, a także informacje o dyspozycjach w banku, które pozwalają bliskim uzyskać dostęp do środków jeszcze przed zakończeniem postępowania spadkowego.
Przygotowanie czerwonej teczki warto zacząć od spisu, jakie dokumenty i informacje powinny się w niej znaleźć. Lista ta może być oparta na gotowych wzorach, ale zawsze trzeba ją dopasować do własnej sytuacji rodzinnej i majątkowej. Kolejny krok to zgromadzenie dokumentów (lub ich kopii – w niektórych przypadkach warto zadbać, by były to kopie poświadczone notarialnie), uporządkowanie ich tematycznie oraz przygotowanie prostych instrukcji, np. gdzie szukać oryginału testamentu czy z kim skontaktować się w sprawie ubezpieczenia. Bardzo ważne jest też ustalenie z zaufanymi osobami, gdzie teczka będzie przechowywana, oraz jej regularna aktualizacja po większych zmianach życiowych takich jak np. ślub, rozwód, zakup nieruchomości czy zaciągnięcie kredytu.
W czerwonej teczce powinny znaleźć się przede wszystkim dane identyfikacyjne (PESEL, serie i numery dokumentów tożsamości, NIP, ewentualnie REGON, odpisy aktów stanu cywilnego), tak aby w razie potrzeby można było szybko je zastrzec lub wykorzystać w postępowaniach urzędowych. Istotne są też dokumenty finansowe, czyli głównie informacje o rachunkach i produktach bankowych, umowach kredytowych i leasingowych oraz posiadanych inwestycjach, lokatach, IKE, IKZE czy PPK. Warto dodać również polisy ubezpieczeniowe wraz z danymi kontaktowymi do ubezpieczycieli, dokumenty dotyczące majątku (akty własności, umowy najmu, informacje o cennych ruchomościach), a także dane medyczne – historię chorób, przyjmowane leki, kontakty do lekarzy prowadzących.
Z punktu widzenia prawa kluczowym elementem czerwonej teczki może być testament. Oprócz niego można umieścić w niej także osobiste wskazówki – listę osób, które rodzina powinna powiadomić, preferencje dotyczące pogrzebu czy miejsca pochówku, a także ogólne wytyczne co do zarządzania majątkiem. Tego typu informacje nie zastąpią przepisów prawa spadkowego, ale pomogą spadkobiercom podejmować decyzje w zgodzie z intencjami zmarłego, a jak wiadomo, ostatnią wolę należy uszanować.
Czerwona teczka może także zawierać „instrukcję obsługi” życia codziennego. Chodzi tutaj m.in. o opis działania systemu alarmowego, ogrzewania czy innych instalacji domowych, a także informacje, jak należy zadbać o zwierzęta domowe. Coraz większe znaczenie ma również sfera cyfrowa, dlatego warto przygotować wskazówki dotyczące dostępu do kont e‑mail, mediów społecznościowych czy danych zapisanych w chmurze, z zachowaniem zasad bezpieczeństwa danych. Takie informacje ułatwią rodzinie zamknięcie spraw cyfrowych po śmierci, ale też pomogą w ochronie przed nieuprawnionym wykorzystaniem kont.
Stworzenie czerwonej teczki wymaga chwili namysłu i odrobiny pracy, ale realnie odciąża bliskich w jednym z najtrudniejszych momentów w ich życiu. To wyraz odpowiedzialności – zarówno za własny majątek, jak i za tych, którzy po naszej śmierci będą musieli się nim zająć i zmierzyć się z formalnościami. Dzięki takiemu uporządkowaniu zostawiamy rodzinie nie tylko dokumenty, lecz przede wszystkim większy spokój i poczucie bezpieczeństwa.